verslaafd aan tumblr en school neemt mn leven over
sorrie

Klassenfoto

Ook ik moest er een aantal weken geleden aan geloven. De klassenfoto. Als ik ergens een hekel aan heb, is het wel de klassenfoto, waarin iedereen in keurig opgestelde rijtjes op verschillende hoogtes als een trappetje op de foto staat, wat overigens super onnatuurlijk is want je krijgt het gevoel als je zo'n foto ziet dat van de personen die achteraan staan hun benen ineens twee meter langer zijn geworden.

Iedereen staat er ook lelijk op, echt iedereen. Je krijgt het ook nooit voor elkaar om er mooi op te staan. Het lukt gewoon niet.

Blijkbaar ben je tegenwoordig volledig op jezelf aangewezen als je ziek bent geweest. Ik heb het nu over school en het ging niet zo lekker. En het resultaat is dat ik wat tranen laat, en waarom? Om school.
Ik weet dat ik dingen niet snel van me af kan zetten en ik kan ook heel lang met iets zitten.
Mijn kat sabbelt aan m'n mouw.
Ik wilde dat ik wat meer tijd had voor dingen die ik echt wil. Genieten, foto's maken, tekenen, schilderen, films kijken, eten, dansen, muziek luisteren, lezen en slapen.Helaas zit school in de weg.
Was ik maar geen vwo leerling, soms denk ik echt dat ik maar beter naar havo of vmbo kan gaan, volgens mij is dat een stuk fijner en minder stressvol.

Toen ik een van deze herfstachtige ochtenden op de fiets op weg naar school was zag ik een van de eerste bladeren al van de bomen vallen. Ik vind het mooi als de bladeren allemaal mooie kleuren krijgen, alleen die kou en die regen op fiets hoef ik er nou niet per se bij te hebben. Als je binnen bent is het wel leuk.

Sorry voor mijn inactiviteit, maar zoals ik al gezegd had ben ik super goed bezig voor school, en als ik een keer iets koop ben ik gewoon te lui om het op de foto te zetten (sorry!!!!!!!!). 

Ik drink nu thee van Rituals, het is met roos en gember.

doeeeeeeeeeeei

bzzz

Voor het geval er personen zijn die mijn blogs lezen (misschien ben ik ook wel de enige die dit leest; het zou wel jammer -en sneu en zielig en alle meelijwekkende woorden die er zijn- zijn als ik dit alleen tegen mezelf zou zeggen, ik krijg nu al een minderwaardigheidsgevoel.) : sorry dat mijn snelheid van het posten van blogs gedaald is tot het dieptepunt. Al kan ik wel een beetje trots op mezelf zijn dat ik wél heel goed voor school bezig ben. Helaas ben ik niet zo goed in het combineren van die dingen, maar het is een begin.
Die beloofde outfitposts en zo komen echt nog wel, op een moment dat ik me verveel omdat ik dan gewoon geen huiswerk meer heb. Ik weet zeker dat dat moment komt, aangezien ik nu zo abnormaal veel huiswerk maak.
Nogmaals mijn excuses en ik hoop dat de enige volgers die ik heb me nu niet heel erg saai vinden. (een beetje saai mag wel)

September

September, het seizoen waarbij het einde van de zomer steeds dichterbij komt, want vanaf ongeveer 21 september mogen de blaadjes weer in allerlei kleuren van de bomen vallen.